การรับใช้ ชุมชน และการพบพาน
ระหว่างวันที่ 18–30 ธันวาคม ค่ายอาสาเซเวียร์ครั้งที่ 46 ได้จัดขึ้น ณ หมู่บ้านแม่ตาช้าง ซึ่งเป็นชุมชนชาวอาข่า มีนักศึกษามหาวิทยาลัยมากกว่า 25 คนเข้าร่วมค่าย โดยร่วมแรงร่วมใจกันสร้างถังเก็บน้ำให้กับชาวบ้าน และร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาสไปพร้อมกับชุมชน
ค่ายอาสาเซเวียร์เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยมีเป้าหมายเพื่อเชิญชวนนักศึกษามหาวิทยาลัยให้ก้าวออกจากชีวิตการเรียนที่เร่งรีบ และได้สัมผัสกับความเป็นจริงของสังคมในวงกว้าง ผ่านการมีส่วนร่วมโดยตรงในกิจกรรมรับใช้สังคม ค่ายมุ่งหวังที่จะปลูกฝังจิตสำนึกแห่งความรัก การแบ่งปัน และความมุ่งมั่นในการรับใช้ผู้อื่น
หมู่บ้านแม่ตาช้างเป็นหมู่บ้านชาวอาข่าขนาดเล็กที่ตั้งอยู่นอกเขตเมือง ไม่มีไฟฟ้าและการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต ชุมชนประสบปัญหาการขาดแคลนน้ำเป็นประจำในช่วงฤดูร้อน เนื่องจากขาดแหล่งกักเก็บน้ำที่เพียงพอ ด้วยเหตุนี้ ค่ายอาสาเซเวียร์จึงเลือกหมู่บ้านแห่งนี้เป็นพื้นที่ดำเนินโครงการประจำปี
เมื่อเดินทางถึงพื้นที่ ผู้เข้าร่วมค่ายได้ถูกแบ่งให้พักอาศัยกับครอบครัวเจ้าบ้านในชุมชน และใช้ชีวิตร่วมกับชาวบ้านอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นการนอนร่วมกัน รับประทานอาหารร่วมกัน และสื่อสารกันผ่านกิจวัตรประจำวัน ประสบการณ์เชิงลึกเช่นนี้เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้ก้าวข้ามการเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ และได้สัมผัสวิถีชีวิตของชุมชนอย่างแท้จริง ผ่านการพบปะเรียบง่ายแต่เปี่ยมความหมาย นักศึกษาได้เรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรม ค่านิยม และประเพณีของชาวอาข่า พร้อมทั้งซาบซึ้งในจิตวิญญาณแห่งชุมชน ความเอื้ออาทร และการต้อนรับอย่างอบอุ่น
ยิ่งไปกว่านั้น ความสำเร็จของค่ายจะไม่อาจเกิดขึ้นได้หากปราศจากความร่วมมือและความเอื้อเฟื้อของชาวบ้าน การทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กันทำให้ผู้เข้าร่วมได้เรียนรู้ว่าการรับใช้อย่างแท้จริงไม่อาจสำเร็จได้ด้วยลำพัง เมื่อมือของเราถูกเสริมพลังด้วยมือของผู้อื่น เราได้ค้นพบว่าเมื่อผู้คนรวมใจกันด้วยจิตวิญญาณแห่งความเป็นหนึ่งเดียว แม้แต่งานที่ท้าทายที่สุดก็สามารถบรรลุผลได้ ความร่วมแรงร่วมใจนี้ไม่เพียงทำให้การสร้างถังเก็บน้ำสำเร็จลุล่วง แต่ยังช่วยหล่อหลอมความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับชุมชน การเกื้อกูลซึ่งกันและกัน และจิตตารมณ์ที่แท้จริงของการทำงานร่วมกัน
ท้ายที่สุดแล้ว ค่ายอาสาเซเวียร์ไม่ได้เป็นเพียงโครงการบริการสังคมเท่านั้น หากแต่เป็นการเดินทางร่วมกันแห่งการเรียนรู้และการพบพาน ผ่านการใช้ชีวิตและทำงานร่วมกับชาวบ้าน ผู้เข้าร่วมได้ตระหนักถึงพลังของชุมชน ความร่วมมือ และการเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน ประสบการณ์ครั้งนี้เตือนใจเราว่า การรับใช้อย่างแท้จริงตั้งอยู่บนพื้นฐานของความสัมพันธ์และความเป็นหนึ่งเดียว และเมื่อผู้คนมารวมกันด้วยหัวใจที่เปิดกว้างและมือที่พร้อมรับใช้ การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน
